این روزها خیلی از ما فقط «استرس» نداریم… یک خستگی عمیق در بدن و ذهن‌مان ته‌نشین شده.

اتفاق‌های اخیر، عدم قطعیت‌ها، خبرهایی که مدام عوض می‌شوند، و تجربه‌ی جمعیِ ترس و نگرانی…  

همه‌ی این‌ها ظرفیت صبر و تحمل ما را کوچک‌تر کرده‌اند.  

اما نکته‌ی مهم اینجاست:  

این واکنش‌ها نشانه‌ی ضعف نیستند،  

نشانه‌ی انسانی‌بودن ما هستند.

همین واقعیت باعث شد تصمیم بگیرم این وبینار را به‌عنوان بخشی از مسئولیت اجتماعی‌ام برگزار کنم؛  

تا کمک کنم درک کنیم چرا بدن و ذهن ما در روزهای سخت چنین واکنشی نشان می‌دهند، و چطور می‌توانیم دوباره روی پا بایستیم، باوجود اینکه زمین زیر پایمان لرزان است.

این جلسه قرار نیست مشکلات بزرگ را کوچک جلوه دهد،  

و قرار هم نیست بگوید «قوی باش».  نه.  

ما اینجاییم تا یاد بگیریم چطور در دلِ سختی‌ها فرو نریزیم.

در این وبینار درباره چه چیزهایی صحبت می‌کنیم؟

در یک جلسه کاربردی و کاملاً علمی، با زبانی ساده می‌گوییم:

● تاب‌آوری واقعی یعنی چه؟

  چرا یک مهارت نیست، بلکه یک فرآیند پویا در بدن و ذهن است.

● چطور ممکن است در شرایط سخت، ظرفیت‌مان ناگهان کم شود؟ 

  نقش خستگی، ترس، فشارهای مزمن، و نااطمینانی.

● مغز و بدن در شرایط تهدید چه تغییری می‌کنند؟

چرا گاهی ذهن‌مان قفل می‌شود یا بیش‌فعال می‌شود.

● سه اشتباه رایج که تاب‌آوری را ضعیف می‌کنند.

 (بسیاری از ما بدون اینکه بدانیم انجام‌شان می‌دهیم.)

● و در نهایت چطور می‌توانیم ظرف تاب‌آوری خود را بزرگ‌ترکنیم.

روش‌هایی کاملا ساده و انسانی برای روزهای سخت و پرتنش.