در آینده دو گروه در جهان خواهند بود: کسانی که می گذارند دیگران توجه و زندگیشان را اداره کنند و کسانی که با افتخار خودشان را »حواس
جمع« می نامند. در این زمانه اگر برای مدیریت کردن توجهمان مجهز نباشیم حواسمان مدام اینطرف و آنطرف میرود و وقت و عمرمان تلف
میشود. برای اینکه بتوانیم آنطور که دوست داریم و آنطور که شایسته است کار (زندگی) کنیم انجام دادن کارهای درست کافی نیست، بلکه
باید کارهای اشتباهی را هم که از مسیر دورمان میکنند کنار بگذاریم. اکثر ما میدانیم که اگر میخواهیم در محل کار مفید باشیم، باید وقت تلف
نکنیم و واقعا کار کنیم. همین حاال هم میدانیم چهکار کنیم. آنچه نمیدانیم این است که چطور حواسمان از اقدامات و رفتارهایی که مبتنی بر
ارزشهایمان هستند مدام پرت نشود.