آیا تا به حال تصمیمی گرفته‌اید که نسبت به آن اطمینان داشته باشید و بعد دوباره آن را پیش‌بینی کنید؟ و سپس برای بار سوم، چهارم، و پنجم آن را مرور کنید؟ آیا تا به حال پس از یک مکالمه به ظاهر دلپذیر به خانه رفته‌اید و عصر را به تجزیه و تحلیل هر کلمه سپری کرده‌اید تا جایی که به خوشایند بودن اصل گفتگو شک کرده‌اید؟

همه ما مقصریم که در برخی از جنبه‌های زندگی خود بیش از حد فکر می‌کنیم. خواه دراز کشیدن در رختخواب باشد و مرور لحظات سخت، یا رنج بردن از ناتوانی در تصمیم‌گیری. تفکر بیش از حد، رفتاری رایج و برای بسیاری، عادتی ثانویه است.

بیش از حد فکر کردن، تفکری سازنده نیست. این کار می‌تواند توانایی ما برای آرام گرفتن، تسکین یافتن و رها کردن را مختل کند. می‌تواند منجر به شک و عدم اعتماد به نفس شود. حتی می‌تواند به صورت فیزیکی نمود پیدا کند و باعث کمبود خواب یا مشکلات گوارشی شود و عواقب جسمی و روانی آزاردهنده‌ای به دنبال دارد.