حکمروایی یکی مباحث جدی در برنامه ریزی شهری مشارکتی می باشد.برنامه ریزان شهری طی سالیان گذشته سعی داشته اند تا نقش ذی نفعان شهری را در برنامه ریزی شهری پررنگ تر نموده و به نوعی برنامه ریزی دستوری یا از بالا به پایین را کم رنگ و برنامه ها را با مشارکت جامعه اجتماعی و شهروندی شهرهای ایران تهیه نمایید چرا که با مشارکت نهادهای مدنی و گیرندگان خدمات شهری قطعا برنامه ها به واقعیت نزدیک شده و تحقق پذیری آنها افزایش پیدا خواهد کرد و اجرا با اقبال شهروندان روبرو خواهد شد.گذار از حکومت شهری به حکمرانی شهری ، تحقق نقش شهروندان در مدیریت شهری بوده و ارتقاء آن به بهبود شاخص های زندگی شهروندان منجر خواهد شد.حکمرانی شهری دارای شاخص ها و شرایطی جهت تحقق می باشد.