فرض کن سفارش ساخت یه وبسایت رو گرفتی که قراره امکان رزرو دکتر رو به کابرها بده. بیمارستانی که این درخواست رو داده حدود ۱۰۰۰ تا پزشک داره و هر پزشک برنامه خاص خودش رو داره. به علاوه بیمارستان از تو خواسته که کاربرها بتونن تقویم هر پزشک رو توی وبسایت ببینن و روزها و ساعت‌هایی که براشون مناسب هست و پزشک توی اون بازه آزاده رو انتخاب کنن. این تقویم میتونه برنامه دکترها تا ۳ ماه آینده رو نشون بده.

حالا شما کد وبسایت رو نوشتی و وبسایت رو به بیمارستان تحویل دادی. بعد از چند روز بیمارستان با تو تماس میگیره و ازت شاکیه چون لود شدن تقویم ها برای کاربرها حداقل چند ثانیه طول میکشه و برای بعضی از کاربرها که اینترنت ضعیفی دارن اصلا لود نمیشه.

علت اصلی به وجود اومدن همچین مشکلی، زمان بر بودن تعامل‌های دیتابیسی هستش. بعضی وقت‌ها هم ممکنه پردازش ما روی دیتاها زمان بر باشه. یکی از روش‌هایی که برای حل کردن مشکلایی از این دست استفاده میشه، کش کردنه. کش کردن به ما این امکان رو میده که بعد از این که یه بار برنامه کاری دکتر رو ساختیم، تا وقتی تغییر نکرده همون رو توی مموری (یا یه سری جاهای دیگه بسته به نوع کش کردنمون) ذخیره کنیم و به جای این که هربار اطلاعات رو دوباره پردازش کنیم، از اون دیتایی که قبلا ایجاد شده استفاده کنیم.

توی این پروسه ممکنه چالش‌های زیادی داشته باشیم. بعضی از اون چالش‌ها رو به این شکلن:

• تصمیم گیری این مورد که کش کردن رو توی چه لایه‌ای باید انجام بدیم
• کش‌ها برای چه بازه‌ای باید معتبر باشن؟
• اگه دیتای ما تغییر کرد، چجوری کش‌ها رو آپیدت کنیم؟
• چه ابزارها و روش‌هایی برای کش کردن مناسب تر هستن؟

کش کردن از مواردیه که تقریبا هرجایی به یه روشی ممکنه انجام بشه. بعضی‌ها حتی یه سرویس جدا برای کش میسازن و کش سیستمشون رو از طریق اون سیستم انجام میدن. اینجا خیلی از مورادی که بالا صحبت کردیم میوفته روی دوش اون سرویس. ولی این روش هم خوبی‌ها و بدی‌های خودش رو داره.

توی این وبینار قراره این موارد رو به صورت کامل با هم بررسی کنیم و یه سری ابزار که توی کش کردن به ما کمک میکنن رو معرفی کنیم.