Message broker یا کارگزار پیام، یک نرم‌افزار واسط است که در سیستم‌های توزیع شده برای انتقال و مدیریت پیام‌های میان برنامه‌ای (Inter-process) و میان سیستمی (Inter-system) استفاده می‌شود.

اصطلاحاً message broker به صورت یک سرویس واسط مطرح است که پیام‌های ارسال شده توسط یک برنامه را دریافت کرده و آنها را به برنامه دیگری که می‌خواهد از آنها استفاده کند، ارسال می‌کند. برای مثال، برای انتقال پیام بین دو برنامه‌ی مستقل یا دریافت پیام از چند منبع و انتقال آن به یک سیستم پردازش‌داده‌ی توزیع‌شده می‌توان از message broker استفاده کرد.

message broker ها می‌توانند با استفاده از پروتکل‌های مختلفی مانند AMQP، MQTT، و STOMP عمل کنند و از تکنولوژی‌های مانند صف‌ها (queues) و مبادله‌گرها (exchanges) برای مدیریت پیام‌ها استفاده می‌کنند.

استفاده از message broker ها مزایای زیادی برای سیستم‌های توزیع شده و برنامه‌های مبتنی بر رویداد دارد که شامل موارد زیر می‌شود:

1. کاهش وابستگی: با استفاده از message broker ها، برنامه‌های مستقل می‌توانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند، بدون اینکه برنامه‌ها به صورت مستقیم از یکدیگر وابسته باشند. این باعث می‌شود وابستگی بین برنامه‌ها و احتمال بروز خطا کاهش یابد.

2. مقیاس‌پذیری: message broker ها به راحتی قابل مقیاس‌پذیری هستند، به این معنی که برای پاسخ به تعداد بیشتری از پیام‌ها و برقراری ارتباط با برنامه‌های بیشتر می‌توانند به صورت عمودی و افقی مقیاس‌پذیر باشند.

3. بهبود کارایی: با استفاده از message broker ها، برنامه‌ها می‌توانند به صورت همزمان و از طریق پیام‌ها با یکدیگر ارتباط برقرار کنند، که باعث بهبود کارایی و کاهش زمان تاخیر در برقراری ارتباط میان برنامه‌ها می‌شود.

4. اطمینان‌بخشی: message broker ها اطمینان بخشی بیشتری در برابر از دست رفتن پیام‌ها و خطاهای شبکه ارائه می‌دهند. در واقع، این سرویس ها برای تضمین اطمینان، از تکنیک هایی مانند ذخیره پیام‌ها در دیسک و تکثیر داده استفاده می‌کنند.

5. پشتیبانی از الگوهای معماری: استفاده از message broker ها به برنامه‌های مبتنی بر الگوهای معماری مانند معماری رویدادگرا (event-driven) و معماری مبتنی بر میکروسرویس (microservices)

هر چند استفاده از message broker ها برای توزیع پیام‌ها و بهبود عملکرد سیستم‌ها مزایای قابل توجهی دارد، اما این سرویس ها دارای معایبی هم هستند که در زیر به برخی از آنها اشاره شده است:

1. پیچیدگی: استفاده از message broker ها در برخی موارد می‌تواند منجر به پیچیدگی بیشتر در برنامه شود. برای مثال، برنامه‌هایی که از چندین message broker استفاده می‌کنند، با مشکلات پیچیدگی و تعداد بیشتری از خطاها مواجه می‌شوند.

2. افزایش تأخیر: هرچند استفاده از message broker ها در برنامه‌های مبتنی بر رویداد (event-based) می‌تواند زمان پاسخ به رویداد‌ها را کاهش دهد، اما در برخی موارد نیز ممکن است منجر به افزایش زمان تأخیر در برقراری ارتباط شود.

3. پیچیدگی در نگهداری: نگهداری و مدیریت message broker ها ممکن است نیاز به دانش تخصصی و کارآیی داشته باشد، که ممکن است برای برخی کاربران سخت باشد.

4. احتمال وقوع خطا: مشکلات مربوط به message broker ها مانند از دست رفتن پیام‌ها و خطاهای شبکه می‌توانند منجر به ایجاد خطاهایی در برنامه‌هایی شوند که از این سرویس‌ها استفاده می‌کنند.

5. هزینه: استفاده از message broker ها نیازمند هزینه‌های مربوط به نرم‌افزار، سخت‌افزار، تکنولوژی‌های پشتیبانی و ... است که در مقایسه با سامانه‌های ساده‌تر، هزینه بالاتری دارد.

لیست message broker برتر در حوزه‌ی توزیع پیام‌ها عبارتند از:

1. Apache Kafka
2. RabbitMQ
3. AWS SQS (Simple Queue Service)
4. Microsoft Azure Service Bus
5. Google Cloud Pub/Sub
6. Redis Pub/Sub
7. Memphis

لازم به ذکر است که این لیست صرفاً نمونه‌ای از message broker های برتر است و در واقع، استفاده از هر کدام از آنها به عوامل مختلفی مانند نیاز به مقیاس‌پذیری، کارایی، پشتیبانی از پروتکل‌های خاص، قابلیت های امنیتی و ... بستگی دارد.