چرا سرعت از اراده مهم‌تره؟**

یه چیزی رو واضح بگم:

مشکل بیشتر آدم‌ها «نخواستن» نیست، مشکل «کند بودن»ه.

ذهن و تفکر کند، تصمیم‌گیری کند = حرکت کند.

آدم‌ها معمولاً شروع نمی‌کنن، یا شروع می‌کنن و نیمه‌کاره ول می‌کنن،

نه چون تنبلن، نه چون بی‌هدفن، نه چون بی‌اراده‌ان.

مشکل اینه که حرکت اصولی رو بلد نیستن.

مشکل بدتر اینه که سرعت رو با عجله اشتباه می‌گیرن.

ذهن بدون حرکت، سنگین می‌شه.

بدون تکانه، فرسوده می‌شه.

بدون سرعت اولیه، وارد شک و تردید می‌شه. ولی ما اونقدر برا نتایج بزرگ عجله داریم که نمی‌تونیم سرعت اصولی خودمون رو پیدا کنیم. 

این وبینار درباره‌ی همینه:

این‌که چطور «حرکت» رو شروع کنیم و مهم‌تر از اون، چطور نگهش داریم.

نه با انگیزه، نه با امید، نه با برنامه‌ریزی‌های خیلی قشنگ.

با چیزهایی خیلی واقعی‌تر:

سرعت‌های کوچک تمرکزهای کوتاه و پیشرَفت‌هایی که واقعاً دیده می‌شن.