همه ما داستان عصای موسی را شنیده‌ایم. عصایی که قرار نبود معجزه‌اش را نشان بده مگر در روزی که همه اژدهاها جمع شده بودند. آن روز، عصا آمد و همه مارهای ساحران را یک‌یک بلعید. نه به خاطر اینکه از بقیه بزرگ‌تر بود، به خاطر اینکه «آن یکی» بود. آن چیزی بود که همه چیزهای دیگر را در خودش هضم می‌کرد.

حالا بیا این را بینداز توی دنیای خودمان. فرض کن رفتی برای مصاحبه کاری، کلی رزومه پر کردی از دوره‌هایی که رفتی، پروژه‌های کوچکی که انجام دادی، گواهی‌نامه‌هایی که گرفتی. سوال اینجاست: کدام یک از اینها قرار است اژدهای باقی را ببلعد؟ کدام یک قرار است آن‌قدر قدرت داشته باشد که کارفرما بگوید «همین، باهاش قرارداد می‌بندم»؟

جواب یک چیز است: یک سایت مثل دیوار. یک پلتفرم کامل، یک موجود زنده، یک پروژه واقعی که نه برای تمرین، که برای حل مسئله ساخته شده. وقتی تو می‌نشینی و یک سایت مشابه دیوار را از صفر تا صد می‌سازی، دیگر لازم نیست بگویی «من فلان تکنولوژی را بلدم». تکنولوژی توی کدهایت پیداست. لازم نیست بگویی «من تجربه کار تیمی دارم». معماری نرم‌افزارت حرف می‌زند. لازم نیست بگویی «من مسئله‌محور فکر می‌کنم». همان اولین صفحۀ سایتت داد می‌زند که سازنده‌اش فهمیده مردم دنبال چه هستند.

این وبینار قرار است یک چیز را به تو ثابت کند: تو با ساختن یک دیوار، می‌توانی همه رزومه‌های دیگرت را جمع کنی و بندازی دور. چون دیوار، آن عصای موسی تو خواهد شد. آن پروژه‌ای که وقتی سر مصاحبه می‌نشینی، دیگر لازم نباشد کلی مقاله و گواهی‌نامه و فلان دوره را ردیف کنی. فقط کافی است بگویی: «این سایت را من ساختم. بیا ببین چطور کار می‌کند، چطور مقیاس‌پذیر است، چطور مسئله‌های واقعی را حل کرده است.»

اما ماجرا فقط مصاحبه نیست. دیوار برای تو یک کارگاه تمام‌عیار یادگیری است. وقتی می‌خواهی چنین پلتفرمی را طراحی کنی، ناچار می‌شوی:

• معماری نرم‌افزار را جدی بگیری،

• دیتابیس را عمیق بفهمی،

• احراز هویت و امنیت را مو به مو اجرا کنی،

• سرچ و فیلتر و جستجوی پیشرفته را پیاده‌سازی کنی،

• با مفاهیم مقیاس‌پذیری و کش و سی‌دی‌ان آشنا شوی،

• و از همه مهم‌تر، یاد بگیری چطور یک محصول واقعی را از ایده تا اجرا پیش ببری.

حالا این را بگذار کنار رزومه‌ای که پر شده از «من فلان کتاب را خواندم» یا «من فلان دوره ۴۰ ساعته را گذراندم». کدام سنگین‌تر است؟ کدام بیشتر می‌فروشد؟ معلوم است. دیوار می‌فروشد، چون دیوار «اثر» است، نه «گزارش».

در این وبینار می‌خواهیم مو به مو به تو بگوییم که چطور چنین پروژه‌ای را شروع کنی. چطور تکنولوژی‌ها را انتخاب کنی که هم یاد بگیری، هم در بازار کار به دردت بخورد. چطور معماری را طوری بچینی که بعداً بتوانی برای شرکت‌های مختلف پرزنتش کنی. چطور از این پروژه برای گرفتن پروژه‌های دلاری و ریالی استفاده کنی. چطور با دیواری که ساخته‌ای، بروی سراغ شرکت‌های بزرگ و بگویی: «من می‌توانم برای شما هم پلتفرم خدماتی یا هوش مصنوعی‌محور بسازم، چون قبلاً این کار را کرده‌ام.»

ما اینجا در «دانه‌کار» به تو یاد نمی‌دهیم که صرفاً کد بزنی. ما به تو یاد می‌دهیم که چطور با کد زدن، زندگی خودت و دیگران را تغییر بدهی. دیوار ساختن، فقط یک تمرین فنی نیست. یک تمرین برای «اثرگذار بودن» است. یک تمرین برای «ایستادن روی پای خود» است. یک تمرین برای اینکه ثابت کنی تو هم می‌توانی از آن آدم‌هایی باشی که به جای فرار، می‌مانند و می‌سازند.

پس اگر تا حالا کلی دوره رفتی و کلی گواهی‌نامه گرفتی اما هنوز سر مصاحبه‌ها دلت می‌لرزد، اگر حس می‌کنی رزومه‌ات به‌اندازه کافی نمی‌فروشد، اگر دنبال پروژه‌ای می‌گردی که همه چیز را یکجا جمع کند و بگوید «این منم»، بیا توی این وبینار. قرار است یک نقشه راه به تو بدهیم که بعد از آن، دیگر هیچ رزومه‌ای جلودار تو نباشد.