تفاوت اهمال کاری و تنبلی چیست؟

اهمال كاری (procrastination) یعنی به تأخیر انداختن كارها. به زبان خودمانی یعنی: كاری كه ما باید در زمان مشخصی انجام بدهیم را پشت گوش بیندازیم و به زمان دیگری موكول كنیم.

حالا اهمال کاری چه فرقی با تنبلی دارد؟

افراد تنبل و افراد اهمال کار در بسیاری از موارد رفتارهایی شبیه به یکدیگر دارند و همین دلیل باعث شده خیلی از افراد این دو را یکسان فرض کنند.

شاید با خود بگویید چه اهمیتی دارد؟! اما مسئله اینجاست که یکسان دانسته شدن اهمال کاری و تنبلی، این ذهنیت را برای افراد و مخصوصاً افراد موفق در برخی حوزه‌ها و افراد پرمشغله به وجود می‌آورد که آنها اهمال‌کار نیستند. همین عامل باعث می‌شود که هیچ گاه برای حل مشکلات خود اقدامی نکنند.

تنبل به کسی گفته می شود که مایل به کار کردن نباشد و تن به کار ندهد؛ درحالی فرد اهمال کار در انجام اولویت ها نتوان است. یعنی کارهایی که باید اکنون انجام دهد را به زمان دیگری موکول می کند و به جای آن به کارهای غیر ضروری می پردازد.

انواع اهمال کاری

این اهمال کاری که خیلی ساده به نظر می‌رسد، انواعی دارد که در ادامه این بخش قرار است آن‌ها را بررسی کنیم. البته این را هم به شما بگویم که اینجا در این مقاله نمی‌توانیم این بحث را بررسی کنیم. یکسری ریزه کاری ها و مواردی دارد که ممکن دیدن آن‌ها در این مقاله شما را گمراه کند. مقاله انواع اهمالی کاری این موارد را با مثال‌های متفاوت و ساده این بحث تقریباً پیچیده را به شما توضیح داده است. توصیه می‌کنم حتماً آن را مطالعه کنید تا بهتر بتوانید از راهنمای درمان اهمال کاری این مقاله استفاده کنید.

به طور کلی اهمال کاری 3 نوع دارد که شمال این موارد می‌شوند:

• شناختی
• گرایشی
• جسمانی

شناسایی اینکه شما فرد اهمال کاری هستید کار بسیار مهمی است. اگر به این جمله از بودا رهبر دینی هندوستان دقت کنید:

تنبلی مسیری کوتاه به سمت مرگ و سخت کوشی راه زندگی است.

با توجه به این جمله می‌توان فهمید که تنبلی آخر و عاقبت ندارد، درست است که اهمال کاری تنبلی مطلق نیست، اما پلی است به سوی تنبلی که باید مراقب آن بود.