• بین این همه حرف و نظر، این همه کتاب و سایت و هوش مصنوعی، این همه کارشناس تو شبکه‌های تلویزیونی و ماهواره‌ای، این همه اینفلوئنسر و پکیج‌فروش، چی درسته و کی درست می‌گه؟
• آیا می‌شه گفت چون فلانی باهوشه پس حتما حرفاش درسته؟ چرا گاهی دو تا آدم باهوش این همه با هم اختلاف نظر دارند؟ اصلا اختلاف نظرهای فکری را می‌شه با بحث و گفتگو حل کرد یا نه؟
• چرا خیلیا سلبریتی بودن رو برای درستی حرف کسی کافی می‌دونن و اعتماد می‌کنن؟
• مدرک چی؟ کسی که دکترا داره یا استاد دانشگاهه آیا حتما حرف درست می‌زنه؟
• اگه کسی آیت الله و حجة الاسلام بود رو حرفش می‌شه حساب کرد؟ حالا رو حرفای دیگه‌اش هم اگه نه، حرفاش درباره دین رو می‌شه درست دونست؟
• چرا یه عده اسمشون روشنفکره ولی اتفاقا خیلی اشتباهن و افکارشون تاریکه؟
• اصلا درستی و نادرستی حرفها رو از کجا میاد و چطور تشخیص بدیم؟ میشه به هوش مصنوعی اعتماد کرد؟ اگه هوش مصنوعی هم خطا می‌کنه، خطای اون رو از کجا تشخیص بدیم؟
• آزادی بیان تو اینترنت و شبکه‌های اجتماعی باعث شده هر اینفلوئنسر و بلاگری جرأت اظهار نظر درباره هر جور موضوعی را پیدا کنه. هم‌وطن‌های ما این محتواها رو می‌بینن و رو ذهن و زندگی‌شون تأثیر می‌ذاره.
• اصلا کدوم رسانه قابل اعتماده؟ چرا بعضیا می‌گن بی.بی.سی یا ایران اینترنشنال سوگیری داره؟ اصلا رسانه بی‌طرف داریم؟ از کجا سوگیری رسانه‌ها رو تشخیص بدیم؟
• کتاب معتبر چه کتابیه؟ نویسنده معتبر کیه؟ ترجمه خوب کدومه؟

من، سید علیرضا صالحی، در این کارگاه که هر هفته یک جلسه پنج‌شنبه‌ها برگزار می‌شه می‌خوام از تجربه سال‌ها تدریس روش تحقیق، منطق، معرفت‌شناسی، فلسفه اخلاق، و تفکر نقادانه استفاده کنم و با هم تمرین کنیم برای خوش‌فکری. خوش‌فکری یعنی توانایی در تشخیص اینکه به حرفای چه کسایی اعتماد کنیم، و از چه منابعی و چجوری استفاده کنیم تا فکر درست‌تر و منطقی‌تری داشته باشیم.
بحث‌های من با مثال‌های روز پیش می‌ره و نمونه‌هایی که مطرح می‌شه همه از دنیای واقعی کتاب‌ها، شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌هاست.