این جلسه به بررسی نقش بدن در تجربه‌ی شرم و چگونگی تبدیل‌شدن شرم به «سکوتِ میل» می‌پردازد.

در روان‌کاوی، بدن تنها یک موجود زیستی نیست؛ بدن، صحنه‌ی نگاه دیگری، جایگاه میل، و میدانِ تجربه‌های اولیه‌ی ماست.

در این وبینار تحلیل می‌کنیم چگونه شرم می‌تواند بدن را منقبض، خاموش و ناتوان از بیان میل کند؛ چرا سوژه در لحظه‌هایی که باید نیاز یا خواست خود را بیان کند، به سکوت، انجماد یا عقب‌نشینی پناه می‌برد؛ و این فرایند در اتاق درمان چگونه دیده و فهمیده می‌شود.

این جلسه برای درمانگران پویشی و علاقه‌مندان جدی به روان‌کاوی بسیار ارزشمند و کاربردی است.