این جلسه از «جمعه‌های روان‌کاوی» به بررسی مفهوم نافرمانی نه به‌مثابه شورش آشکار، بلکه در قالب لغزش‌ها، خطاها و کنش‌های ظریف ناهشیار می‌پردازد. در روان‌کاوی، بسیاری از مقاومت‌ها و مخالفت‌ها نه در هیئت اعتراض صریح، بلکه در لغزش‌های کلامی، فراموشی‌ها، تأخیرها و شکست‌های ظاهراً اتفاقی بروز می‌کنند. این وبینار تلاش می‌کند نشان دهد چگونه «لغزش» می‌تواند شکل ممکن و قابل‌تحمل نافرمانی برای سوژه باشد؛ نافرمانی‌ای که بدون فروپاشی پیوند با دیگری، میل را به شکلی پنهان بیان می‌کند.