۱. مغزی که برای احتمال ساخته نشده؛ مغز انسان در طول تکامل برای تصمیم‌های سریع و قطعی طراحی شده، نه برای محاسبه احتمال. بررسی می‌کنیم این محدودیت چرا در بازارهای مالی به ضرر معامله‌گر تمام می‌شود.

۲. احتمال، قطعیت و پیش‌بینی؛ این سه مفهوم در ذهن اغلب معامله‌گران با هم قاطی می‌شوند. تفاوت دقیق آنها را روشن می‌کنیم تا نگاه شما به هر سیگنال یا سناریوی بازار عوض شود.

۳. امید ریاضی؛ یک معامله به‌تنهایی تقریباً هیچ‌چیز دربارهٔ کیفیت سیستم شما ثابت نمی‌کند. مفهوم امید ریاضی را ساده توضیح می‌دهیم و نشان می‌دهیم چرا باید به مجموعه معاملات نگاه کرد، نه یک معامله.

۴. حجم نمونه؛ چند برد یا باخت پیاپی، به‌راحتی می‌تواند قضاوت ما را نسبت به یک سیستم تغییر دهد. بررسی می‌کنیم چرا این قضاوت، از نظر آماری گمراه‌کننده است.

۵. قانون اعداد بزرگ؛ یک سیستم معاملاتی فقط در بلندمدت و با تعداد کافی معامله، فرصت نشان‌دادن واقعیت خودش را پیدا می‌کند. می‌بینیم چرا باید به سیستم این فرصت را داد.

۶. سوگیری نتیجه؛ یک معامله سودده لزوماً از یک تصمیم خوب نیامده، همان‌طور که یک معامله زیان‌ده لزوماً از یک تصمیم بد نیامده است. این سوگیری رایج و راه اصلاح آن را بررسی می‌کنیم.

۷. خطای قمارباز؛ باور به اینکه بعد از چند باخت پیاپی «حالا باید برنده شویم»، یکی از رایج‌ترین خطاهای ذهنی معامله‌گران است. ریشه این باور و خطر آن را نشان می‌دهیم.

۸. توهم الگو؛ مغز انسان حتی در داده‌های کاملاً تصادفی هم به‌دنبال الگو و داستان می‌گردد. بررسی می‌کنیم این تمایل چطور باعث می‌شود سیگنال‌های ساختگی در نمودار ببینیم.

۹. بردهای کم‌تکرار؛ بخش بزرگی از سود یک سیستم معاملاتی معمولاً از تعداد کمی معامله موفق می‌آید، نه هر معامله. تأثیر این واقعیت روی نحوه ارزیابی سیستم را بررسی می‌کنیم.

۱۰. از پیشگو به معامله‌گر احتمالاتی؛ در پایان جمع‌بندی می‌کنیم چطور می‌توان از نگاه «باید درست پیش‌بینی کنم» به نگاه «باید احتمالات را درست مدیریت کنم» رسید.