افزایش علاقه به تحصیل در رشته های روان شناسی، مشاوره و علوم تربیتی از یک سو و  ورود بیش از پیش فارغ التحصیلان این سه رشته به جامعه و سردرگمی اغلب آنان برای یافتن شغل مناسب و مرتبط با تخصص و علاقه آن ها شرایط سخت و دشواری را پیش روی آنان قرار داده است.

علاوه بر این فقدان برنامه مناسب برای جذب آنان در سازمان های دولتی و خصوصی و شیوه هی سخت گیرانه برای ورود آنان موجب گردیده است تا برخی از آنان به شغل های نامرتبط با تخصص و تجارت دانشگاهی خود رو آورند که علاوه بر ایجاد نارضایتی آنان و خانواده هایشان ،  موجب هدر رفتن سرمایه های فکری و هزینه های خواهد شد که خانواده ها و دولت ها برای آموزش و تربیت آنان پرداخته اند. این ها در شرایطی رخ می دهد که جامعه به شدت به خدمات تخصصی آنان نیازمند است.