دردهای جسمی ما نشونه چیست و چرا بعضی دردها مزمن و طولانی میشن؟ چرا بعضی دردها اجدادی هستن و توی کل خانواده همه درگیر همین درد هستن؟

چرا این دردها بوجود میان و چه پیامی برای ما دارن؟

چطور میشه درد رو مدیریت کرد، تحمل کرد و ازش عبور کرد و به درمان رسید؟

آیا چاره دردهای ما فقط مسکن و دارو است؟

دردهای جسمی ما چه ربطی به روح و روان دارن؟ این ضمیرناخودآگاه ما کجاست و چطور میشه باهاش ارتباط گرفت؟ 

ما یه درصد خیلی کمی ضمیر خوداگاه داریم و خودآگاهانه تصمیم میگیریم و فکر و عمل میکنیم اما یه درصد بسیار بالایی از اتفاقات، مسائل، رفتارها، حرکات و افکار و انتخاب های ما به وسیله ضمیر ناخودآگاهمون مدیریت و اجرا میشن. ضمیرناخودآگاه ما توی خواب از طریق خوابها و نشونه ها باهامون ارتباط میگیره ولی ما بهش توجه نمیکنیم. ضمیر ناخودآگاه از طریق دردها به ما پیام میده ولی باز حواسمون نیست. حتی دلیل بسیاری از دردهای جسمی و فیزیکی ما و راهکار درمان اون دردها رو ضمیرناخودآگاه میدونه... ضمیرناخودآگاه ما از زمان به دنیا اومدن تا همین الان که داریم نفس میکشیم ، روی خودش مسائلی رو ذخیره و پنهان کرده... از زمانیکه دکتر و ماما، بعد از بدنیا اومدن به پشتمون ضربه محکمی زدن تا جریان تنفس به راه بیوفته و اون شوک اولیه در هنگام تولد، تا اولین دعوای پدر و مادرمون در نوزدادی، تا استرس های مادر و خشم پدر در نوزادی و سنین اولیه زندگی ما... هر زخم و آسیب روحی و روانی در این قسمت از وجود ما ثبت و ضبط و ذخیره شد. در ضمیرناخودآگاه... و ما تمام عکس العمل ها و رفتارها و عادت ها و انتخاب هامون، حتی تن صدا و استرس هامون، خشم و غم و اندوه و تنبلی و خجالت و حسادتهامون، بر اساس همون چیدمان ضمیرناخودآگاه شکل گرفت تا امروز... تمام دردهای فیزیکی و جسمی ما نیز پیامی از انباشتگی همین ضمیر و تاثیر اون روی یکی از قسکت های بدن هست.