وبینار چرا هرچقدر بیشتر برنامهریزی میکنی، کمتر به برنامهات عمل میکنی؟
برگزار شده
وبینار چرا هرچقدر بیشتر برنامهریزی میکنی، کمتر به برنامهات عمل میکنی؟
برگزار شده
توضیحات
شاید بارها برای خودت برنامه ریختهای؛
برنامه روزانه، هفتگی، ماهانه، لیست کارها، زمانبندی دقیق و حتی برنامههای جبرانی...
اما چند روز بعد، دوباره همان اتفاق تکرار شده:
برنامه داشتی، اما به آن عمل نکردی.
اگر این اتفاق برایت آشناست، شاید مشکل این نباشد که برنامهریزی بلد نیستی.
گاهی خودِ شیوهای که برنامهریزی میکنیم، میتواند اجرای برنامه را سختتر کند.
برنامههای بیش از حد شلوغ، استانداردهای غیرواقعبینانه، مشخص نبودن قدم اول، تلاش برای جبران عقبافتادگی و انتظار برای داشتن انگیزه و شرایط مناسب، همگی میتوانند باعث شوند برنامهای که روی کاغذ عالی به نظر میرسد، در زندگی واقعی اجرا نشود.
در این وبینار بررسی میکنیم:
- چرا بعضی برنامهها از همان ابتدا محکوم به اجرا نشدن هستند؟
- چه زمانی برنامهریزی خودش تبدیل به نوعی اهمالکاری میشود؟
- چرا برنامههای شلوغ و ایدهآل معمولاً دوام نمیآورند؟
- کمالگرایی چه نقشی در ناتوانی ما برای اجرای برنامه دارد؟
- چطور برنامهای بنویسیم که با شرایط واقعی زندگی قابل اجرا باشد؟
- چرا مشخص کردن «قدم بعدی» از داشتن یک لیست بلندبالا مهمتر است؟
- و چگونه بعد از عقب افتادن از برنامه، بهجای رها کردن یا جبران افراطی، دوباره به مسیر برگردیم؟
اگر بارها با خودت گفتهای:
«من برای انجام کارهام برنامه دارم، پس چرا هیچوقت طبق برنامه پیش نمیرم؟»
این وبینار به تو کمک میکند بفهمی مشکل دقیقاً کجاست و چطور برنامهریزی را از یک لیست ایدهآل، به یک برنامه واقعبینانه و قابل اجرا تبدیل کنی.
پس پنجشنبه 19 شهریور ساعت 16 میبینمت
