وقتی عشق، هلی‌کوپتر می‌شود

ما والدین معمولاً از روی عشق، نگرانی و مسئولیت‌پذیری می‌خواهیم از فرزندمان محافظت کنیم؛ مشکلاتش را حل کنیم، مسیرش را هموار کنیم و نگذاریم آسیب ببیند.

اما گاهی همین مراقبت، آرام‌آرام به مداخله تبدیل می‌شود؛

به جای فرزند تصمیم می‌گیریم، به جای او پاسخ می‌دهیم، اشتباه‌هایش را از سر راه برمی‌داریم و آن‌قدر بالای سرش می‌مانیم که فرصت تجربه‌کردن، انتخاب‌کردن و مسئولیت‌پذیرشدن را از دست می‌دهد.

در این وبینار قرار نیست والدین را برچسب بزنیم یا عشق و فداکاری‌شان را زیر سؤال ببریم. قرار است با نگاهی آگاهانه بررسی کنیم:

• مرز میان حمایت مرز میان حمایت و کنترل- چه زمانی نگرانی والدانه به مداخله تبدیل می‌شود؟
• چرا رهاکردنِ بخشی از کنترل برای والد دشوار است؟
• دخالت‌های پنهان چگونه بر اعتمادبه‌نفس و استقلال فرزند اثر می‌گذارند؟
• چگونه می‌توانیم بدون بی‌تفاوتی، به فرزندمان فرصت تجربه و انتخاب بدهیم؟
• در موقعیت‌های روزمره، به‌جای کنترل‌کردن چه واکنش‌های مؤثرتری داریم؟

در این مسیر، به جای تلاش برای تغییر دادن فرزند، از خودمان شروع می‌کنیم:

نیازها، نگرانی‌ها، عادت‌های کنترلی و انتخاب‌هایی را می‌بینیم که کیفیت رابطه‌مان با فرزند را می‌سازند.

هدف وبینار

حرکت از مراقبتِ مضطرب به سوی حمایتِ رشددهنده؛

حمایتی که هم امنیت رابطه را حفظ می‌کند و هم به فرزند فرصت می‌دهد خودش فکر کند، انتخاب کند، اشتباه کند و رشد کند.

این وبینار برای والدینی است که می‌خواهند همراه فرزندشان باشند، نه اینکه به جای او زندگی کنند.