تازه دیپلم رشته برق ساختمان رو گرفته بودم.توی شرایط عجیب و فشار مالی زیادی دست و پنجه نرم می کردم . 4 سال قبل پدرم فوت کرده بود، من مونده بودم ، خواهرم که دانشجو بود و یه مادر پیر با کلی مخارج و بار زندگی که حالا بر دوش من افتاده بود. با وجود اینکه من مدرسه نمونه درس خوانده بودم و استعداد خوبی برای ادامه تحصیل داشتم بعد از دست دادن پدر، به توصیه ی فامیل رشته برق ساختمان رو خوندم که هرچه زودتر بتونم به درآمد برسم و باری از روی دوش مادر پیرم بردارم. خیلی علاقه به رشته برق و کار برق داشتم و مشتاق شروع کار بودم. اولین اشتباه و مهلک ترین اشتباهم این بود که فکر میکردم باید اوایل کارم کاملا رایگان کار کنم تا بتونم مشتری جذب کنم ! در صورتی که راههای بهتری برای جذب مشتری وجود داشت که من بدلیل نداشتن درک درستی از سواد مالی، از اونها غافل بودم. یکیش این بود که میتونستم اول شرط کنم و بعنوان نمونه یک قسمت از کار را رایگان انجام بدم و برای ادامه کار درخواست پول کنم . اما همونطور که گفتم چون سواد مالی نداشتم و متاسفانه توی مدرسه هم به ما یاد نداده بودن، از اولین و ساده ترین قواعد سواد مالی غافل بودم و هرچه بیشتر پیش میرفتم کمتر درآمد کسب می کردم. کار به جایی رسید که از حجم بیگاری یی که برای افراد انجام میدادم دیگه خسته و مایوس شده بودم و با وجود استعدادی که در برق داشتم عطای اون رو به لقاش بخشیدم و کلا بوسیدم وگذاشتمش کنار. و از اینجا دوران کار کردن برای دیگران برای من شروع شد، خودتان میدانید تفاوت کسب و کار خویش فرما با کارمندی برای دیگران چقدر میتونه انسان را با محدودیت های مالی مواجه کنه. اینجاست که به اهمیت آموزش پی میبریم اگر من دانشی که الان در حوزه سواد مالی دارم را آنزمان داشتم؛ شاید تا امروز میلیاردها تومان در زندگی جلوتر از این می بودم . امروز که نزدیک به سی سال از آن زمان می گذره باز هم نظام آموزشی ما تغییر چندانی در رویکرد خود نداشته و می بینم که فارغ التحصیل های دبیرستان ها و بعضا دانشگاه ها، بدون سواد مالی وارد دنیای کسب و کار می شوند . آسیب هایی که نداشتن سواد مالی میتونه به انسان ها وارد کنه بسیار گسترده هست. این آسیب ها از نوجوانی شروع میشه و در ادامه زندگی همراه با آنها خواهد بود. زیرا شخصیت مالی انسان برپایه آن پیش فرض های مال یی شکل گرفته که با نبود آگاهی در حوزه سواد مالی همراه بوده  . در ادامه به چند نمونه از آنها می پردازم :

1. ناتوانی نوجوان در کنترل خریدهای هیجانی. درک درستی از نیاز و خواسته ندارد و البته گناهی هم نداره ، چون هیچ جا بهش یاد ندادن.
2. مدیریت نادرست پول تو جیبی.اهمیت یادگیری این مورد میتونه به تنهایی به اندازه یک هنرستان بار آموزشی برای نوجوان داشته باشه و اون را به یک مدیر مالی تبدیل کنه که در آینده بتونه گلیم خودش را از آب بیرون بکشه.
3. مقایسه، یکی از اساسی ترین چالش هاییه که نوجوانان در دام آن گرفتارند.
4. خرید بدلیل فشار دوستان، نداشتن استقلال در تصمیم گیری، اینکه دوستم داره و منم بایستی داشته باشم.
5. نا آگاهی در مورد مذاکره مالی و اهمیت گفتگو در مسائل مالی.

و این دیوار تا ثریا کج خواهد رفت. من آدم های زیادی رو می شناسم که بدلیل ندانستن این علم زندگی سختی را تجربه می کنند. کافیه به دورو بر خودمون یه نگاهی بیندازیم تا پی به این صحبت ببریم.  طبق تحقیقی که من انجام داده ام در بعضی استان ها هنرستان هایی مبحث سواد مالی را آموزش میدهند اما در قواره و اندازه ایران بزرگ این تعداد ناچیز است . پس به نوبه خود با توجه به شرایط اقتصادی کشور و تورمی که مردم عزیز ایران را آزاد میدهد سعی می کنم موضوع سواد مالی را بخصوص در میان نوجوانان که آینده سازان میهن هستند، آموزش داده و به ارتقاع دانش و استاندارد های مالی آنها با جدیت و استمرار از هیچ کوششی فروگذار نکنم. توی این وبینار من فرض رو بر این گذاشتم که دانش پذیر هیچ اطلاعی از سواد مالی نداره به همین خاطر از ابتدا با :

1. اصلاح و ساخت ذهنیت مالی شروع
2. سپس مهندسی معکوس خرید را آموزش میدم
3. و در ادامه هدف گذاری مالی به روش MISSION (ماموریت) را توضیح میدم
4. در پایان دانش پذیران یاد می گیرند که نقشه مالی چیست و برای خود نقشه مالی ترسیم می کنند.