?طلوع آرامش از درون تو آغاز می شود?

اگر ما عشق را به‌عنوان یک اثر مشترک هنری بپذیریم، می‌توانیم به آن از منظر یک تجربه زیبایی‌شناسی نگاه کنیم؛ عشق غیرقابل ‌پیش‌بینی، خلاقانه، مستلزم ارتباط و از جنبه عاطفی پرتوقع و مأیوس‌کننده است. با به دست آوردن آن درک بهتری از شادی و در صورت از دست دادن، طیف گسترده‌ای از غم و اندوه را تجربه می‌کنیم و درنتیجه می‌توان گفت عشق قدرتمندترین نیرو در عالم هستی است؛ بنابراین هر تجربه عشقی منحصر به‌ فرد است و نکته زیبا درباره اثر مشترک هنری این است که خود به‌خود نمی‌تواند نقاشی، طراحی یا تراشیده بشود و مستلزم همکاری و مساعدت دوجانبه طرفین است. این نسخه از عشق به ما اجازه می‌دهد تصمیم بگیریم که چطور به نظر برسیم وعمل کنیم.

زمانی که در روابطِ مان به بن بست می خوریم، قطعا ناکامی شدیدی را تجربه می کنیم.

شاید تا کنون افرادی را انتخاب کرده ایم که گویی به ظاهر از آن ها در زندگی اجتناب کرده ایم.

آیا تا به حال از خودمان پرسیده ایم که چرا من آدم هایی با شخصیت هایی تقریبا مشابه را انتخاب می کنم؟

چرا در رابطه ای هستم که رنج آن بیش از لذت آن است؟

شاید به الگوی انتخاب های تان تا الان توجه کرده و حتی به آن پی برده  باشید.

انتخاب شریک عاطفیِ مان، هر چند ناهشیار، ناشی از تجربه عشق در روابط گذشته ی ماست.

چرا با این که رفتار پدر و مادرم مرا آزرده درست فردی شبیه آن ها یا درست شخصیت متضاد آن ها را انتخاب می کنم؟